در قـلمــرو مـفـهـوم مـهـر تــو
مـهـر دل گشــودم
و در وسعت مساحت خورشیدی معنای نوازشت
نــوای قـلبــم را
بـا تــرنـم لــطافــت بـارش بـهـاران
و پـاکـی آغـازیــن صـبـحـگـاهـــان
در آمیختم به قرار شایستگی و پایستگی
در دلـبـازی
مـن در عظمــت مشـرق عـشق
که از بلند بالای قله طراوت محبت می تراود
قـلبـم را جا گذاشـتـم
بــه گــــرو
در ادای دیـن و دلبـاخـتــگـی
اینـک ستارگان را به قیـام و نمـاز پیـام دارم
در نکــو داشــت قلـب شــوریــده ام
که به تطهیرش تلاوت آیات مهر ترا نیازمندم
کـه در ســجـده گـاه مقـام تــو
مهــر نمــاز مــن
قـلــب مــن اســت
قلب مــن که نشـان دل بر او ثبت اســت
بـا رنـگ عشــق
م - ق آراز محمود قبه زرین 19 / 12 / 83
لطفا با ذکر منبع اصلی نمایش داده شود .
دارم از او نشـــانــه
در کعبــه نه به خـانـه
مسـتانـه سـر شبانـه
مـی نوشـم عالـمانـه
مــن طفـــل آذرانـــم
آتـش نـه یـم از آنــم
معشــوق را بــر آنـــم
بخشـم سر عاشقانه
از مـن گذر کن ای غم
نـی مـن ز اهـل مـاتـم
ســر زنده در حیــاتـم
از بـــاده وز تـــرانــه
مطــرب بـــزن نــوائـی
واعـظ بـخـوان دعـائـی
آن کـو ، بـه ما سوائی
مـا را رسـان به خـانـه
با من چه سازی ای عشق ؟
بـازی چـه بـازی ای عشـق !
مــا را گــدازی ای عشـــق
چـون شمع شاعرانـه
محمود قبه زرین
لطفا با ذکر منبع اصلی نمایش داده شود .
سپــاس و تشـــکر از ســرورانــی کـه بـا
شـرکـت در مـراسـم ها و ابـراز همــدردی در
ایـن یکسـال تنــهایـمان نـگذاشـتند و تقـدیـر
و قــدر دانـی از دوستــداران و عـزیـزانـی کـه
بـــرای مـــراســـم ســـال و بــزرگــداشــــت
(( پیمـــان عـــزیـــزم ))
مــرا یــاری نمــودنـد
*****
ایــن طــرف هـا ،
بـا خــدا پیمــان ببســتم
کـو مـرا آمـوزد عشــق سـوخــتن را ،
در دل خـورشــید .
و مــن ،
آتـش گـرفتــم ،
ســوختــم ،
خـورشــید گشــتم خـود ،
و مســت / مـی / شــدم
جــــاویــد
محمود قبه زرین 13 / 8 / 81
پروردگارا ! ! !
داده ات نعمت است و گرفته ات امتحان ! ! !
355 روز از پرواز مرغ عشقم پیمان عزیزم گذشت و من
همچنان در انتــظارش ، انتــظاری کـه صبـورانــه در تمـام
لحظـات مارا همراهی می کند و ما . . . چـه عجـولانـه و
بـا شتـــاب منتـــظر پایان انتــظار هستیــم ، غافل از اینـکه
انتــــظار هیـــچ گـاه مـا را تنــها نخـواهــد گـذاشـــت .
عــزیــزم پیمـان نـازنینــم
یکســال دوری و ندیدنت مرا اندازه هزاران سال شکستـه و
پیرکرد،اما چه کنم ، سـوختـم و سـاختـم ، با تـو وبی تـو، و
چـاره ای جـز روشن کـردن و روشــن نگهـداشـتــن چــراغ
خـانـه ات را نـداشتــم ، خانـه حقیـقـی ات جـای خـود دارد
ولـی ایـن خـانـه مجـازی مـرحمـی شـد برای درد هـایــم ،
دوستـــان تـو شــدنـد دوستــان وتـکـیــه گـاه من تـا بـلکــه
درد مــرا تســکیـن بخشنــد. و مــن ازهمـه ایـن عــزیــزان
سپـاسـگـزارم.
7 آذر بـرای تجـدیـد دیـدار و بزرگـداشــت مـرغ عشـقـم
بعـد از یک سال دور هـم جمـع می شــویـم
و بـار دیگر در باره شخصیــت ، فضیـلـت و هنــرهای عیــان
و پنـهان و خاطــرات دلنشیــن از عـزیـز سفــرکـرده مـان بـه
گفتـگو می نشینیــم.
(همسرت پیمان و همه عزیزان )
و من شعرم را به صندوق امانات قلبم می سپارم
و کلیدش را به گردن مرغ عشق می آویزم.
---------------------------------------------
وعده ما دوشنبه 7 / 9 / 90 ساعت 11 صبح
وادی رحمــت بعد از ظهر همان روز 3 الی 5
(( تالار تربیت سالن اصلی خانه تئاتر تبریز))
شــاعـری را دیـــدم
کــه بـا ســـاطــور زنـگ زده
کلــمه هـا را می تـراشــید کـه قـافیـــه بسـازد !
امـا شــب بـا شکــم گرســنه خوابیــــد !
شـاعـری را دیــدم
که در کشـتزار مـدح ، شــعر می کاشـت ،
و بــا د ا س تملـق نـان بــر میــداشـــت ،
و شـاعری را میــدانـم
کـه وزن شـعرش ، پارسـنگ بر میـــدارد
و در جـدول کلـمات متــقاطع سـر در گـم اســت .
شـاعری را می شـناسم
کـه بـه شــعرش نـه بـوئی ، نـه رنگـی ،
نـه آ هنــــگی ، امـــا خــــوش مـی رقصیـــــد . !
شـاعری شـعرش را
در کیسه فـریـزر به یخدان یخچـال سـپرد .
شـاعری دیوانـش را
آتش تنور کودکی کرد و نانی برای او پخت .
شاعری شعرش را
بـه چاقـو تیـز کنـی داد و خنـجری ساخـت
بـرای ماهـی ســیاه کوچـولو . !
شاعری شعرش را
بلعیـــد و خفــه شـــد ، آخـر روز روشـن ،
بـه شـب لعـنت فرسـتاده بـود .
و مـن شـــعرم را
بــه صنــدوق امـانـات قلبـــم مـی ســپارم ،
و کلیــدش را بـه گـردن مـرغ عشــق می آویــزم
محمود قبه زرین
لطفا با ذکر منبع اصلی نمایش داده شود .
شـناورم در تـلاطم مـهــربانـی هـا
آوخ که گل آلود میکنند زلال عشق را
آوخ که رابطه ها ،
دیجیتالی
سلام ها تو خالی
اما که ماشین ، قربابی یش را انتخاب کرده
عشق در سرد خانۀ فردا
به انبــوه عــزادارانـش سـپرده می شــود
امّـا کـدام خـاک ، دل دفــن آنـرا دارد ؟ !
محمود قبه زرین 7/7/ 84
لطفا با ذکر منبع اصلی نمایش داده شود .
بایــد از خـانه بـرون آیــم و فــریاد کنم
مـرغ جــان را دگـر از بنــدگی آزاد کنم
اخـگری ســازم و بر کاخ ستـمگر فکنم
نقـــش نقـاش فـرود آرم و بــر بـاد کنم
پر سیـمرغ بـه چنـگ آرم و بر قاف شوم
پر گشـا ، باد گــران عزم بـه میــعاد کنم
جام جم گیرم و درجای و زمان سیر کنم
تیشـه بـر سـنگ زنـم ، کردۀ فـرهاد کنم
راهی شمس شوم شعله شوم ، رعد شوم
جــور و بیــداد زمان را شــکنم / داد / کنم
باطل السحر بسازم همه از جوهر عشق
قصــر جـادو بشـکافـم / در / امــداد کنم
در دیار شـــب یلــدائـی سـرما زدگان
شــعله ها افکنـم آتشــکده / بنیـاد / کنم
محمود قبه زرین
لطفا با ذکر منبع اصلی نمایش داده شود .
این طرف ها من خدا را دیده ام
در برگ گل ،
در نغمۀ شوریدۀ بلبل ،
خرو ش موج در اوج ،
در بم و زیر همۀ آهنگ های رنگ و وارنگ طبیعت ،
و ندرون برق چشمان دو عاشق ،
در دل هر مهربانی ،
شادمانی ،
باد و باران ،
در کنار سفرۀ یاران
محمود قبه زرین
لطفا با ذکر منبع اصلی نمایش داده شود -----8 / 7 / 81
واژه ها . .
واژه ها شعر مرا دریابید
که غریبانه به کنج ورقی افسرده است
شعر من دل مرده است
که دلــم پژمرده است
واژه ها گم شده در تاریکی
از الف ، باء فَقَطَم مانده خط باریکی
واژه ها خَم شده در کُرنش این قوس و قزح
کو قدح ؟
نوُ شِ دگر بایدم اندر گُمِ رَه !
شب در آغوش شب
امشب شده ماه اندر چاه
واژه ها منجمد از سردی ســوزندهْ آه
آه از این چرخهْ دیوانه پرست
داده شمشــیر به هر زنگی مست
واژه ها را گُل شلیک تفنگ آراســته
واژه ها در چمن جنگ به گلِ بنشسـته
واژه ها گم شده در عربدهْ موشک ها
در تک و پا تک ها
واژه ها شعر مرا در یابید
کـه تنــش بی تنپــو ش
حســر تــش در آغـوش
محمود قبه زرین ( در آنروز های ترس و وحشت ، زیر انفجار ها )
لطفا با ذکر منبع اصلی نمایش داده شود .
مــن از تبــار شــعرم
من از سلالۀ عشقم
سـرشتــم از نغمــه
ساختارم از ضرب آهنگ
قطره ام
چکیده در حلق زمان !
نفســم که در گلو گاه تاریک
به سـوی نور فریاد می شـوم
من << فریادم >>
محمود قبه زرین 25 / 9 / 72
لطفا با ذکر منبع اصلی نمایش داده شود .
